Παιχνίδια σκέψεων...

Όλα μαρτυρούν εσένα ‘εν τη απουσία σου’…

‘Σ’ όλους τους τοίχους απόψε ντουφεκίζεται η ζωή’…

Ρούχα κρεμασμένα στην ντουλάπα, παπούτσια αφημένα κάτω από το κρεβάτι, βιβλία ξεχασμένα στο κομοδίνο…
Όπου κι’ αν γυρίσω, εσύ…
Ολόγυρα εσύ…

‘Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή’…

Δεν κουράστηκες να είσαι παντού;;;
Δεν βαρέθηκες να σε θωρώ χωρίς να είσαι μπροστά μου;;;
Δεν ταλαιπώρησες αρκετά την νόησή μου;;;

‘Μισώ τα μάτια μου που πια δεν καθρεφτίζουν το χαμόγελό σου’…

Πόσο ακόμη θα στέκεσαι αμίλητη και απούσα;;;
Πόσο ακόμη θα τυραννάς τη ζωή μου με το ‘ωσεί παρόν’;;;
Ευτυχώς, το άρωμά σου έχει αρχίσει να φθίνει…
Τουλάχιστον, αναπνέω χωρίς την ανάγκη σου…
Αναπνέω;;;

‘Σ’ αναζητάω
Σαν τον τυφλό που ψάχνει να βρει το πόμολο της πόρτας
Σ’ ένα σπίτι που ‘πιασε φωτιά’…

(οι σκέψεις μου ‘διανθίστηκαν’ από στίχους του μεγάλου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη)

(‘Watery Hollow I’ by Laurie Maitland)