Με ένα γεια...

Τρίτη, Ιουνίου 06, 2006

Της καρδιάς τα ραγίσματα,
της αγάπης τα κρίματα,
του καημού μου τα αισθήματα
θα ξυπνάνε με άχτι.

Θα χτυπάνε πισώπλατα
τα φιλιά που δεν ξόφλησα,
οι αναμνήσεις που ξόρκισα,
στου τσιγάρου τη στάχτη.

Κι έχεις δίκιο να ρωτάς,
πώς κι έτσι πάντα ο έρωτας
ζητάει δύο αναπνοές ψηλά για να πετάξει,
ενώ ο μαύρος χωρισμός
είναι απόφαση του ενός,
που την καρδιά του δεύτερου με ένα "γεια" θα κάψει.

Θα τους πω για το δάκρυ μου,
κάτι μπήκε στα μάτια μου,
θα μετρώ τα κομμάτια μου
μοναχός σε μιαν άκρη.

Της καρδιάς τα παθήματα
θα μου δίνουν μαθήματα
και θα πνίγω τα αισθήματα
σιωπηλά σ' ένα δάκρυ.

Στίχοι: Πηγή Καφετζοπούλου

7 σχόλια:

Βασιλική είπε...

καλε μου, ειναι πολλα τα δακρυα,
σε ενα γεια... παρα πολλα...
και ολα εχουν τον δικο τους πονο...

Ιουνίου 06, 2006 6:51 μ.μ.
γιώργος είπε...

έχεις δίκιο καλή μου...
τα δάκρυα μπορεί να σε εκτονώνουν, αλλά σου σκάβουν βαθιά το πρόσωπο και την καρδιά...
και το σημάδι μένει για πάντα...

Ιουνίου 06, 2006 7:05 μ.μ.
Βασιλική είπε...

ναι...
για παντα...

Ιουνίου 06, 2006 7:13 μ.μ.
Alexandra είπε...

Τα δάκρυα ξεπλένουν την ψυχή και καθαρίζουν το νου... καλό είναι να βγαίνουν με ειλικρίνεια.

Α

Ιουνίου 07, 2006 12:21 π.μ.
sorry_girl είπε...

Αυτός που μένει πίσω είναι και αυτός που θυμάται για πάντα.Ίσως γιατί κάηκε ,ίσως πάλι και όχι.

Ιουνίου 07, 2006 10:19 π.μ.
γιώργος είπε...

καλημέρα
@καλή μου
συμφωνώ καλή μου... για πάντα...
@alexandra
μα, τα ειλικρινή δάκρυα σκάβουν το πρόσωπο και την ψυχή σου...
και όντως είναι αυτά που σε ξεπλένουν...
@sorry_girl
και οι δύο πονάνε... δεν είναι μία΄εύκολη απόφαση...
και ο πόνος είναι μοιρασμένος...

Ιουνίου 07, 2006 10:48 π.μ.
Ανδρομεδα είπε...

μπορεί να δείξει ο καιρός πως αυτός ο μαύρος χωρισμός ήταν από αυτον που είπε το γεια φόρα για καινούργια δώρα...

Αυγούστου 02, 2006 5:52 μ.μ.