Κατάλαβες;;;

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 04, 2006


- Είσαι μία κούκλα σήμερα…
- Σ’ ευχαριστώ…
- Εγώ πρέπει να σ’ ευχαριστήσω…
- Γιατί;;;
- Γιατί για μένα έγινες τόσο ωραία…
- Και ποιος σου το είπε αυτό;;;
- Έτσι πιστεύω…
- Λάθος πιστεύεις…
- Και μου το λες κατάμουτρα;;;
- Θα σε φοβηθώ;;; Εξάλλου, οι αλήθειες, κατάμουτρα λέγονται…
- Και για ποιον τότε ντύθηκες έτσι;;;
- Αρχικά, για μένα… Για να νοιώθω καλά εγώ με τον εαυτό μου…
- Ωραία… Αυτό το καταλαβαίνω… Και για ποιον άλλο;;;
- Για τις άλλες γυναίκες…
- Δηλαδή;;;
- Όσο κι’ αν δεν θέλεις να το παραδεχτείς, οι άλλες γυναίκες είναι ο πιο σκληρός κριτής του ντυσίματός μας… Εσείς οι άντρες, απλά θαυμάζετε ότι φοράμε για να μας κολακέψετε… Σας έχουμε σίγουρους, του χεριού μας… Ενώ, τις άλλες γυναίκες θέλουμε να τις κερδίσουμε… Θέλουμε να μας βλέπουν και να μας θαυμάζουν… Θέλουμε να είμαστε κυρίαρχες του χώρου μας… Κατάλαβες;;;
- ……

(‘Female desire’ by Kenny Primmer)

19 σχόλια:

Aνατολη είπε...

Περίεργο χαρακτήρα μας έβαλες σήμερα:P Δεν ξέρω αλλά δεν πρέπει να ναι και πολυ μετριόφρον...!!!!
Και το σίγουρο είναι ότι δεν είναι ερωτευμένη! Δεν ξέρω και πολλές γυναίκες που φτιάχνονται για τις υπόλοιπες γυναίκες!!!! Ούτε καν το χα σκεφτεί...πέρα βέβαια απο τις celebrities…Tι να πω…μπορεί!!!

Καλό βράδυ Γιώργο!!!:)

Δεκεμβρίου 04, 2006 8:43 μ.μ.
nosyparker είπε...

Ναι, υπάρχει κι αυτή η άποψη, προσωπικά δεν την ασπάζομαι, τη βρίσκω πολύ ναρκισσιστική.

Δεκεμβρίου 04, 2006 9:01 μ.μ.
confused είπε...

Όντως υπάρχει στον αέρα αυτή η θεωρία. Δεν ξέρω αν κάποιες την ασπάζονται.
Εγώ πάντως ντύνομαι για να νιώθω καλά καλά με τον εαυτό μου.

Καλή εβδομάδα και καλό βράδυ :))

Δεκεμβρίου 04, 2006 9:06 μ.μ.
φεγγαροαγκαλιασμενη είπε...

..χχμμμ τα ρουχα δεν κανουν τον ανθρωπο ομως..καλησπερα..!!

Δεκεμβρίου 04, 2006 9:22 μ.μ.
Εύα είπε...

εγω παντως ντυνομαι μονο για ν'αρεσω στα αρσενικα.Ξερω απο πρωτο χερι οτι οι γυναικες ειναι αμειλικτες και πολυ σκληρες με τις ομοφυλες τους,ειδικα με οσες βλεπουν ως πιθανες ανταγωνιστριες.Το'χω νιωσει στο πετσι μου....

Δεκεμβρίου 05, 2006 12:10 π.μ.
thegypsy είπε...

Κι εγώ για τα αρσενικά ντύνομαι και κυρίως για ΤΟ ένα και συγκεκριμένο αρσενικό;)
Καλή σου νύχτα;)

Δεκεμβρίου 05, 2006 1:36 π.μ.
Alkyoni είπε...

Γιώργο αρνιόμουν να το δεχτώ μέχρι που είδα τί έγραψε η Εύα.
Τελικά ίσως και να ναι έτσι,,,,,
:))

Δεκεμβρίου 05, 2006 9:57 π.μ.
Fibi είπε...

Kαλά σου τα πε, πολλές φορές αισθάνεσαι παράξενα με αυτό, εγώ πάντως δεν πτοούμαι :)

Δεκεμβρίου 05, 2006 10:51 π.μ.
Βασιλική είπε...

η επικρατηση της δικη μας παρουσιας στον χωρο που κινουμαστε ειναι προς ολες τις κατευθυνσεις...
ειτε αφορα γυναικεια, ειτε αντρικη παρουσια...
υποσυνειδητα το 'ομορφο' ντυσιμο μας καθιστα κυριαρχες του χωρου (οσον αφορα τις υπολοιπες γυναικες) και αρεστες (οσον αφορα τα αντρικα βλεματα)...
σιγουρα ντυνομαστε πρωτα απο ολα για να αρεσουμε σε μας, γι' αυτο και το λενε 'προσωπικο στυλ' αλλα κατα ποσο το 'εμας' αφορα μονο τον εαυτο μας ακομη δεν το εχω βρει...

Δεκεμβρίου 05, 2006 11:07 π.μ.
LIBANA είπε...

Πόσο βαρετός, πόσο ανούσιος, πόσο άχρηστος αυτός ο γυναικείος ανταγωνισμός!!!!
Αυτή είναι όλη και όλη η καταξίωσή μας? Να κυριαρχούμε μέσα από τον σωματότυπό μας, τα μοντελάκια μας και το μακιγιάζ μας μέσα στο χώρο στον χρόνο και στις ομόφυλές μας.?
Με τίποτα καλύτερο δεν έχουμε να ασχοληθούμε? Αυτό είμαστε μόνο? Μια βιτρίνα? Ένα περυτίλυγμα?
Και εγώ το "αισθανθεί στο πετσί μου" Πρόβλημά τους εγώ ΒΑΡΙΕΜΑΙ...ΚΑΙ ΕΚΝΕΥΡΙΖΟΜΑΙ να είμαστε τόσο "λίγο"!!!

Δεκεμβρίου 05, 2006 11:30 π.μ.
αλκιμήδη είπε...

εγώ πάντως για τα αρσενικά στολίζομαι! Τα βλέμματα τους.
Αν είμαι ελεύθερη, τα βλέμματα με ανεβάζουν, αν κάπου ανήκω, τα βλέμματα αυξάνουν το δόσιμο μου.

Δεκεμβρίου 05, 2006 11:56 π.μ.
ιωάννα είπε...

γεια σου γιώργο

συμφωνώ με όλες τις απόψεις...
προσωπικά όμως φτιάχνομαι για τον εαυτό μου..με κάνει να νοιώθω καλά και φυσικά να αρέσω..η ομορφιά κρύβεται μέσα μας...ας την βοηθήσουμε να βγει κι έτσι θα αρέσουμε ;)

Δεκεμβρίου 05, 2006 12:10 μ.μ.
argyrenia είπε...

Το έχει πιάσει το νόημα το κοριτσάκι...

Καλησπέρα Γιώργο, καλησπέρα αστεράκι του.

Δεκεμβρίου 05, 2006 2:30 μ.μ.
julia είπε...

Σωστή η κοπέλα....το έχει πιασει το νοημα οπως λεει και η Αργυρένια

Δεκεμβρίου 05, 2006 3:49 μ.μ.
Alexandra είπε...

αυτοπεποίθηση είναι η λέξη...

καλησπέρα!

Δεκεμβρίου 05, 2006 6:04 μ.μ.
Γωγώ είπε...

Ποτέ δεν έχω σκεφτεί με αυτόν τον τρόπο. Θα συμφωνήσω με την Αλκιμήδη.

Δεκεμβρίου 05, 2006 6:40 μ.μ.
γιώργος είπε...

καλησπέρα...

@ανατολή
κι' όμως, υπάρχουν...
απλά, δεν το παραδέχονται, πιστεύω...

@γεωργία
είναι σίγουρα ναρκισσιστική, αλλά συμβαδίζει με την εποχή μας...
έτσι δεν είναι;;;

@θαλασσομπερδεμένη
και καλά κάνεις...
και αυτός πρέπει να είναι ο πρωταρχικός σκοπός, πιστεύω...

@αγκαλιασμένη με το φεγγάρι
σίγουρα...
και εκεί είναι πρόβλημα, όταν κάποιοι πιστεύουν το αντίθετο...

@εύα
αυτό το πετσί τι έχει δεχτεί τελικά...
άσ'τα...

@τσιγγάνα
τυχερό ΤΟ αρσενικό...
να είστε πάντα καλά...

@αλκυόνη
συνήθως, δεν δεχόμαστε κάτι μέχρι να το δούμε να γίνεται πραγματικότητα μπροστά στα μάτια μας...
και εκεί πέφτουμε από τα σύννεφα...

@φοίβη
ατρόμητη σε βρίσκω...
προχωράς μπροστά και καλά κάνεις...

@αγαπημένη μου
το 'εμάς' μεταμορφώνεται σε 'εμείς', από την ώρα που θέλουμε να παίξουμε κυρίαρχο ρόλο...
και σίγουρα, εκεί είναι η διαφορά με το γιατί ντυνόμαστε όπως ντυνόμαστε...
νομίζω...

@libana
στο σημείο αυτό, πως έχετε φτάσει;;;
φταίμε εμείς οι άντρες ή εσείς οι γυναίκες;;;
μήπως, πάνω στη αγωνία για κυριαρχία,
έχετε παρανοήσει τον τρόπο επίτευξης της κυριαρχίας;;;

@αλκιμήδη
πολλοί από εμάς χρειαζόμαστε το βλέμμα του άλλου φύλλου για να επιβεβαιωθούμε...
όμως, δεν μας φτάνει το βλέμμα επιβεβαίωσης του ανθρώπου που σχετιζόμαστε;;;
μήπως, τελικά, ψάχνουμε πάντα για το 'άλλο' βλέμμα, το ξένο;;;

@ιωάννα
σωστή η άποψή σου ιωάννα...
αρχικά εμείς και μετά οι άλλοι...

@αργυρένια
κάτι ξέρεις παραπάνω, μάλλον...
σ'ευχαριστούμε...

@ιουλία
επίσης, κάτι ξέρεις παραπάνω...

@αλεξάνδρα
όταν την έχεις...
όταν δεν την έχεις, τι κάνεις;;;

@γωγώ
ίσως, δεν χρειάστηκε ποτέ μέχρι τώρα...
και σου εύχομαι να μην σου τύχει ποτέ...

καληνύχτα μας...

Δεκεμβρίου 05, 2006 9:24 μ.μ.
LIBANA είπε...

Αφού ερωτόμαι καλούμαι να απαντήσω αγαπητέ γιώργο.
Με κόπο , πολύ κόπο έφτασα εκεί.
Και μου πήρε πολλά χρόνια.
Απλά κάποια στιγμή στη ζωή μου αποφάσισα να ξεφύγω από τα ανούσια... τα δικά μου κατ' εκλογήν ανούσια.
Και ούτε αγωνία υπήρξε...
Ούτε και παρανόηση...
Αφού το θέμα της κυριαρχίας κι' αυτό ανούσιο το έβρισκα πάντα.

Δεκεμβρίου 06, 2006 2:16 μ.μ.
γιώργος είπε...

libana καλημέρα...
εσύ, σίγουρα έχεις ψάξει μέσα σου και έχεις κατασταλάξει στα ανούσια...
πόσες άλλες όμως λειτουργούν έτσι;;;
ίσως να πέρασες από διάφορα στάδια για να φτάσεις εκεί που είσαι τώρα...

Δεκεμβρίου 08, 2006 8:43 π.μ.