Εξομολογήσεις...

Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006


Δεν ξέρω…
Δεν ξέρω αν μπορώ να σε καταλάβω…
Κάνω μεγάλες προσπάθειες…
Μου είναι δύσκολο…
Δεν είναι μόνο η διαφορετικότητα του ανθρώπου με άνθρωπο…
Είναι και η διαφορετικότητα του φύλου…
Εσύ γυναίκα, εγώ άντρας…
Δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι, δύο εντελώς διαφορετικές κοσμοθεωρίες…
Ο άντρας, εγώ, πιο απλός, πιο ξεκάθαρος, ως ‘κατασκευή’…
Η γυναίκα, εσύ, πιο πολυσύνθετη, αποτελούμενη από πιο πολλά κομμάτια…
Προσπαθώ να λύσω τον γρίφο σου…
Προσπαθώ να μάθω τον τρόπο λειτουργίας σου…
Να μπορώ να καταλαβαίνω, χωρίς πολλές σκέψεις, ενστικτωδώς θα έλεγα, τον τρόπο που γυρίζει ο κόσμος μέσα στο κεφάλι σου…
Δύσκολο το εγχείρημα…
Και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τα καταφέρω ποτέ…
Με πιάνει απελπισία…
Βέβαια, έχω να ομολογήσω, ότι η βοήθειά σου είναι μεγάλη…
Κάνεις τα πάντα, ερμηνεύεις, εξηγείς, αναλύεις την σκέψη σου, για να μπορέσω να σε καταλάβω…
Για να μπορέσω να σε ακολουθήσω…
Και φτάνω σε ένα σημείο που το προσεγγίζω το θέμα…
Πάντα όμως κάτι διαφεύγει…
Μια μικρή λεπτομέρεια…
Η οποία κάνει την διαφορά…
Την όποια διαφορά…
Ξέρεις, πιστεύω ότι ως άντρας είμαι πιο προβλέψιμος…
Πιο σταθερός, πιο συγκεκριμένος, πιο μέσα σε πλαίσια…
Εσύ από την μεριά σου, βασιζόμενη στην πολυπλοκότητα των αισθημάτων και των σκέψεών σου, οδηγείσαι σε μία αντίστοιχη πολυπλοκότητα συμπεριφοράς, ακατανόητη από εμένα…
Και αυτό μας φέρνει σε αντιπαράθεση…
Και σε αδιέξοδο, κάποιες φορές…
Με υπερθεματίσεις του τύπου ‘δεν με καταλαβαίνεις’, ‘εμένα, ποιος θα με καταλάβει;’, ‘μα, καλό μου, γιατί δεν μπαίνεις ποτέ στη θέση μου;’, οδηγούμαστε σε μία ρήξη μεταξύ μας, ευτυχώς πρόσκαιρη…
Από την άλλη, δεν τολμώ να μην παραδεχτώ, ότι και ‘συ κάνεις αντίστοιχες φιλότιμες προσπάθειες να αντιληφθείς τη δική μου θέση επάνω στη δική σου πολυπλοκότητα…
Και σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό…
Θέλω να πιστεύω ότι ξέρεις ότι προσπαθώ…
Προσπαθώ καλή μου…
Και θέλω να το καταλάβεις…
Θέλω και προσπαθώ…
Για να σε καταλάβω…

(‘Balancement’ by Wassily Kandinsky)

15 σχόλια:

Χαρυβδιςς είπε...

Ti bareto tha htan an eimaste idioi kai anagnwsimoi eyuthews...Thee moy tha pethainame apo plhksh....

Οκτωβρίου 17, 2006 2:22 π.μ.
alcimede είπε...

Εγώ δε πιστεύω ότι μπορεί ποτέ κανείς να καταλάβει πλήρως τον άλλο. Για να συνέβαινε αυτό θα έπρεπε να έχουμε ζήσει ακριβώς τη ζωή του να έχουμε σκεφτεί κάθε σκέψη του.
Μπορόύμε όμως να προσπαθούμε και μπορούμε να νοιώθουμε
Και για μένα αυτό αρκεί
Είμαι σίγουρη και για την "καλή" σου.
Καλημέρα

Οκτωβρίου 17, 2006 10:12 π.μ.
argyrenia είπε...

Καλημέρα.

Αδέρφια έχεις;;

Οκτωβρίου 17, 2006 10:41 π.μ.
γιώργος είπε...

καλημέρα...

@χάρυβδις
όντως θα ήταν βαρετό...
ούτε εμένα θα μου άρεσε...
αλλά, δεν μιλάω για κάτι τέτοιο...
μιλάω για τις ιδιαιτερότητες περισσότερο...

@αλκιμήδη
το ελπίζω...
και μάλλον έτσι είναι...
και έχεις δίκιο να λες ότι δεν μπορεί να υπάρχει απόλυτη κατανόηση...

@αργυρένια
έχω 2 αδερφές...
παίζει κάποιο ρόλο;;;

Οκτωβρίου 17, 2006 11:25 π.μ.
Βασιλική είπε...

ερωτηση κρισεως...
τι σε κανει Γιωργο να θες να καταλαβεις το γυναικειο μυαλο;
πες μου, τι;

(παντως εμενα μου φαινεται οτι το καταφερνεις παραααα πολυ καλα...)

:)

Οκτωβρίου 17, 2006 12:31 μ.μ.
argyrenia είπε...

Είσαι που είσαι είδος υπό εξαφάνιση, τουλαχιστον η μαμά σου έκανε κι άλλους;

Οκτωβρίου 17, 2006 1:04 μ.μ.
Ioanna είπε...

Καλησπέρα,
συμφωνώ με την alcimede.
Ένα επιπλέον πρόβλημα που εντοπίζω, νομίζω ότι βρίσκεται σε αυτό που είπες. Επειδή θεωρείς ότι η γυναίκα είναι πιο περίπλοκη από τον άντρα, πιστεύεις ότι πίσω από αυτό που λέει ή κάνει ΠΑΝΤΑ βρίσκεται κ κάτι ακόμα. Δεν λέω ότι δεν συμβαίνει, αλλά όχι ΠΑΝΤΑ και όχι μόνο σε αυτή. Και εσείς λειτουργείτε έτσι κάποιες φορές.

Οκτωβρίου 17, 2006 1:24 μ.μ.
alcimede είπε...

Αργυρένια
το εμπεδώσαμε, η μαμά τον έφτιαξε έναν!
Όμως...
Η μαμά έχει αδερφές; Και αν ναι, αυτές κάνανε γιούς;
Αν ναι, καπαρώνω πρώτη!

Γιώργο συγχώρεσε μας, γραφείο γνωριμιών θα το κάνουμε εδω μέσα.

Οκτωβρίου 17, 2006 2:46 μ.μ.
Βασιλική είπε...

κοριτσια, ειμαι σιγουρη οτι αν συνεχισει ετσι ο Γιωργος θα προκαλεσει στον γυναικειο μπλογκοπληθυσμο, μαζικες αυτοκτονιες!!!!

ειναι σπανιος...
νες πα;;;;

:)

Οκτωβρίου 17, 2006 3:09 μ.μ.
as pure as the cold driven snow είπε...

αρκετά έχει γράψει η ζωή καρέλλη για τη ψυχή της γυναίκας...όμορφα λόγια, πολλά επίθετα...όλο το μυστικισμό και την αίσθηση μπορείς να βρεις στα γραπτά της...
αξίζει αν δεν έχεις διαβάσει

Οκτωβρίου 17, 2006 3:39 μ.μ.
julia είπε...

μακαρι ολοι οι αντρες να σκεφτόντουσαν οπως εσυ!!!

Οκτωβρίου 17, 2006 4:44 μ.μ.
φεγγαροαγκαλιασμενη είπε...

..αυτη ειναι και η ομορφια του ερωτα γιωργο..το ταιριασμα του αταιριαχτου..η ελξη αναμεσα σε δυο
τοοσσο διαφορετικους ανθρωπους..αυτο το αυθορμητο ψαξιμο των σημειων επαφης κι η ανακαλυψη τους..

Οκτωβρίου 17, 2006 7:51 μ.μ.
γιώργος είπε...

καλησπέρα...
κατ'αρχήν, δεν είμαι είδος υπό εξαφάνιση...
ένας απλός άντρας είμαι...
τίποτε παραπάνω...

@αγαπημένη μου
αγαπάω...
δεν φτάνει αυτό;;;
ευχαριστώ πολύ, αλλά νομίζω ότι έχω πολύ δρόμο μπροστά μου...

@αργυρένια
η μητέρα μου με έχει έναν...
όπως και το σόι της...
μοναχογιός...

@ιωάννα
όχι, δεν πολεμάω ανεμόμυλους...
απλά, τις περισσότερες φορές, κάτι παραπάνω θέλετε και εννοείτε...
αυτό λέω...
όσον αφορά τους άντρες, το φαινόμενο είναι σπάνιο...

@αλκιμήδη
δεν παρεξηγώ...
ίσα-ίσα με κολακεύεται με αυτά που λέτε...

@αγαπημένη μου
ευχαριστώ για μία ακόμη φορά...
κοκκινίζω...

@δημήτρη
θα το έχω υπόψιν μου...
σ'ευχαριστώ πολύ...

@ιουλία
δεν ξέρω...
μακάρι λες;;;

@αγκαλιασμένη με το φεγγάρι
δίκιο έχεις...
αυτό πιστεύω και 'γω...
απλά, αναφέρω την προσπάθειά μου...

Οκτωβρίου 17, 2006 9:13 μ.μ.
zoyfitsa είπε...

Εχω την τιμη οπως σου εχω αναφερει και παλαιοτερα να σε διαβαζω καλε μου Γιωργο και για να μην νοιωθεις μοναξια να σου πω πως εχω την τιμη να εχω συναντηση στην ζωη μου αντρα με τις δικες σου ανησυχιες και προβληματισμους..
Μακαρι να ηταν αρκετοι οπως εσας τοτε εμεις οι γυναικες δεν θα ανησυχουσαμε για το οτι οντως ειστε ειδος υπο εξαφανιση οπως φαινεται...
Σου ευχομαι να μην παψεις ποτε να προσπαθεις να μαθαινεις και να ανακαλυπτεις ...

Καλημερα με χαμογελο..

Οκτωβρίου 18, 2006 6:19 π.μ.
γιώργος είπε...

καλησπέρα ζουφίτσα...
η τιμή είναι δική μου...
ευτυχώς που που υπάρχουν και αποδείξεις γιατί δεν με πιστεύετε...
σ'ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια...

Οκτωβρίου 18, 2006 7:27 μ.μ.